بی نهایت تا بی نهایت...

 

.

عشق زاده‌ی تنهایی است و تنهایی نیز زاده‌ی عشق است ، تنهایی بدان معنا

نیست که شخص بی کس باشد و کسی در پیرامونش نباشد ، اگر کسی پیونددل ،

کششی،انتظاری و نیاز پیوستگی و اتصالی در درونش نداشته باشد ، تنها نیست.

 

برعکس کسی که چنین اتصالی در درونش احساس می‌کند و بعد احساس می‌کند از او

جدا افتاده است، بریده شده و تنها مانده است.

و در انبوه جمعیت نیز تنهاست و اینگونه است که انسان از بی‌نهایت تا بی‌نهایت تنها

است ...

 

 

 

... علی شریعتی ...‬

 

 

.

/ 0 نظر / 5 بازدید